Overheid beschermt bedrijven tegen burgers

Opnieuw een voorbeeld, hoe onze overheid zich onder lobbydruk één kant op laat trekken.

Deze 2Doc-uitzending laat zien hoe het bedrijfsleven duurzaamheid minder serieus hoeft te nemen, dan van ons als burgers verlangd wordt.

De uitzending toont een schrijnend voorbeeld van stiekeme vriendjespolitiek in onze hoogste regeringskringen. Dat is dan hopelijk een uitzondering.

Maar dat geldt niet voor het structureel verval in ons openbaar bestuur.

In dat verband een interessant citaat van emeritus hoogleraar TU Delft Veiligheid Ben Ale:

‘Overheid beschermt burgers’ is geworden ‘overheid beschermt bedrijven tegen burgers’.

Hij merkt ook op dat de overheid bijna niets meer zelf doet. Dat ze vrijwel alleen nog bezig is met ‘regie voeren’, waarbij de kennis om inhoudelijk te beoordelen verloren is gegaan.

Niets aan de hand, meent ‘Den Haag’: we vallen gewoon terug op expertise uit het bedrijfsleven.

Dat deze expertise, gedreven door belangen, slechts selectief wordt geventileerd schijnt onze overheid niet te deren. Ook is het zelfregulering, wat de klok slaat.

Iets wat de initiatiefnemer / beheerder van deze site trouwens uit eigen waarneming kan bevestigen.

Een treffend voorbeeld als het over duurzaamheid gaat, is te vinden rondom de brandstof voor de zeescheepvaart.

In de uitzending wordt opgemerkt, dat de tien grootste schepen ter wereld in hun eentje het milieu zwaarder belasten dan al het autoverkeer in diezelfde wereld.

Rotterdam heeft in deze handel een unieke concurrentiepositie. Ze doen daar aan een permanente weggeefprijzen voor scheepsbrandstof. De basis is: bunker-oil, een teerachtig afvalproduct uit het raffinageproces. Om dit nog een beetje vloeibaar te krijgen wordt chemisch afval bijgemengd. Chemisch afval dat diverse buitenlanden dan ook graag in Rotterdam afleveren, aan de daar zaken doende afvalverwerkers.

Zo slaat de handel twee vliegen in één klap: men vangt overheidsgeld voor het ‘verwerken’ van afval. En vervolgens extra geld door dit als ingrediënt van scheepsbrandstof te verkopen.

Het resultaat is extreem vervuilende brandstof, die zeer goedkoop aan zeeschepen wordt geleverd. Waarvoor rederijen hun schepen graag een flinke omweg laten varen, om in Rotterdam voordelig ‘in te nemen’.

Tegelijkertijd bevat de website Port of Rotterdam de volgende boodschap: “Quality and sustainability are top priority”. Fraaie marketing. Maar in gewone-mensen-taal noemen we zoiets een leugen.

Mede door dit soort praktijken hebben we als klein landje dus een van de allergrootste havens ter wereld. Wees er maar trots op, Nederland …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *